ΚΟΥΚΛΕΣ
Δημοτικό Θέατρο Πειραιά
KΡΙΤΙΚΗ ΘΕΑΤΡΙΚΗΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ
Ιανουάριος 2019
Της συντάκτριας Μαρίας Ελένης Κραββαρίτη
Ακριβώς 140 χρόνια μετά την πρώτη ανάγνωση του Κουκλόσπιτου, του Χένρικ Ίψεν, το έργο που τάραξε τα λιμνάζοντα ύδατα των κοινωνικών δεδομένων αιώνων, για τη θέση της γυναίκας στην κοινωνία, αναθεωρείται. Ένα κουκλόσπιτο. Δέκα γυναίκες. Ένας χορός κέρινων ομοιωμάτων. Οι αμαζόνες σε εγρήγορση. Όλες νεαρές. Όλες αλαβάστρινες. Όλες κούκλες. Κι όλες τους είναι μητέρες. Κόρες. Σύζυγοι. Αδελφές. Φίλες. Ερωμένες. Ξένες. Μαριονέτες κι επαναστάτριες. Οι κούκλες ζωντανεύουν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά. Ένα έργο βαθιά κοινωνικό που κάνει αναδρομή στη ζωή της γυναίκας ανά τους αιώνες. Μία ζωή καταπιεστική κάτω απ' τη σκιά του άνδρα της, του πατέρα της, του εραστή της… Όντας υποχείριο αυτών, εξελίσσεται με άξονα την ικανοποίησή τους. Άλλοτε, όμως, οι γυναίκες της ζωής κάθε άνδρα επιλέγουν ως στάση τη χειραφέτηση, την ανεξαρτησία και την επανάσταση. Αυτές οι φωνές, αν και λίγες, διαμορφώνουν το πρότυπο της γυναίκας του 21ου αιώνα, που παρά τις προσπάθειες αυτές, συνεχίζουν να καθρεφτίζουν τ' ασυνείδητα βάσανά τους. Μια ωμή αποτύπωση της πραγματικότητας, που προσφέρει το έργο, θα σας πείσει για την κλονισμένη ψυχοσύνθεση κάθε κούκλας-γυναίκας ανά τους αιώνες. Μια ψυχοσύνθεση πονεμένη, που άλλοτε διεκδικεί κι άλλοτε διεκδικείται.
